Blog · Trawienie

Przewlekła biegunka u psa: przyczyny, badania i co robić

Przewlekła biegunka u psa trwa 3 tygodnie i dłużej albo wraca. Przyczynę ustali weterynarz krok po kroku: kał, krew, dieta, USG. Pomoże ci dzienniczek objawów.

10. 11. 202613 min czytaniaTom Tomčo, doradca ds. mikrobiomu psa

Owczarek niemiecki leży spokojnie na turkusowej macie w gabinecie, weterynarz robi notatki, a opiekunka trzyma dzienniczek objawów.

Wczoraj znowu rzadka kupa, w zeszłym tygodniu też, a w weekend wyglądało, że już po wszystkim. Tyle że biegunka ciągle wraca. Przewlekła biegunka u psa to biegunka trwająca trzy tygodnie i dłużej albo nawracająca, która wymaga badania, nawet jeśli pies jest poza tym żwawy. Znajdziesz tu, co może za nią stać, jak postępuje weterynarz i jak możesz pomóc ty.

W skrócie
  • Przewlekła biegunka u psa to biegunka trwająca trzy tygodnie i dłużej albo wielokrotnie wracająca (Merck Veterinary Manual).
  • Przyczyny nie rozpoznasz po kupie. Weterynarz postępuje krok po kroku: pasożyty, krew, trzustka, dieta eliminacyjna, USG, ewentualnie biopsja.
  • Według Merck Veterinary Manual sama zmiana diety rozwiązuje objawy u ponad połowy psów z przewlekłą enteropatią. W niektórych badaniach było to wyraźnie mniej, mimo to dieta bywa pierwszą próbą leczenia.
  • Antybiotyki ani leki tłumiące odporność nie należą do domowego leczenia. Decyduje weterynarz na podstawie odpowiedzi na wcześniejsze kroki.
  • Najbardziej pomożesz dzienniczkiem objawów: ocena stolca, częstość, krew, śluz, wymioty, waga i karmienie.

Czym jest przewlekła biegunka u psa i od kiedy nie jest już ostra?

Przewlekła biegunka u psa to biegunka trwająca trzy tygodnie i dłużej albo wielokrotnie wracająca po okresie poprawy. Merck Veterinary Manual i przegląd Dandrieux i Mansfield (2019) określają dolegliwości jelitowe trwające trzy tygodnie i dłużej jako przewlekłą enteropatię. Przegląd o ostrej biegunce (Candellone i wsp., 2020) podaje 14 do 21 dni. Biegunkę, która ustąpi i po tygodniu wróci, traktuj tak samo jak ciągłą.

Długotrwałe dolegliwości jelitowe bez innej znalezionej przyczyny nazywa się fachowo przewlekłą enteropatią. Według Dandrieux (2016) jest to u psów lepsze określenie niż „IBD”, bo leczenie i wynik różnią się od zapalnej choroby jelit u ludzi. Pierwsze dni biegunki omawia artykuł Biegunka u psa, przegląd problemów artykuł Problemy trawienne u psa.

Jak odróżnić biegunkę z jelita cienkiego od biegunki z jelita grubego?

Biegunka z jelita cienkiego bywa obfita i pies załatwia się tylko nieco częściej niż dawniej, natomiast biegunka z jelita grubego jest częsta, w małych porcjach i z parciem (Merck Veterinary Manual). Tabela to tylko wskazówka, objawy mogą się mieszać.

Biegunka z jelita cienkiego i grubego u psa: orientacyjne różnice
Cecha Jelito cienkie Jelito grube
Liczba wypróżnień Prawidłowa lub lekko zwiększona Bardzo częsta
Ilość stolca Prawidłowa do większej Małe porcje
Nagła potrzeba i parcie Brak Zwykle są
Śluz Zwykle brak Częsty
Krew Ciemna do czarnej, strawiona (melena) Świeża czerwona
Chudnięcie Może być Rzadkie

Więcej o śluzie znajdziesz w artykule Śluz w kale psa, o kolorach i kształtach w artykule Kupa psa.

Jakie są przyczyny przewlekłej biegunki u psa?

Przewlekłą enteropatię weterynarz stwierdza dopiero po wykluczeniu innych przyczyn, na przykład ciała obcego, pasożytów lub nowotworu (Merck Veterinary Manual).

  • Pasożyty. Giardie są wydalane z przerwami, dlatego może być potrzebne zbadanie próbek z kilku dni (Companion Animal Parasite Council).
  • Enteropatia reagująca na dietę. Pies poprawia się po odpowiedniej diecie.
  • Enteropatia reagująca na antybiotyk. Pies poprawia się po antybiotyku, ale po odstawieniu dolegliwości często wracają. Merck Veterinary Manual proponuje też określenie „reagująca na modyfikację mikrobioty”.
  • Enteropatia reagująca na leki immunosupresyjne. Zapalenie w ścianie jelita, które uspokaja się dopiero po lekach tłumiących odporność. Spośród postaci psich jest najbliższa chorobie Leśniowskiego i Crohna u ludzi (Dandrieux i Mansfield, 2019).
  • Utrata białka przez jelito. Jelito przepuszcza białka z krwi. Według VCA Animal Hospitals może pojawić się płyn w jamie brzusznej lub obrzęki kończyn.
  • Niewydolność trzustki (EPI). Trzustka nie dostarcza enzymów trawiennych. Według VCA Animal Hospitals rozpoznasz ją po chudnięciu mimo dobrego apetytu i obfitym tłustym kale.
  • Choroby poza jelitem. Na przykład choroba Addisona (niewydolność nadnerczy). Według Merck Veterinary Manual przeważają w niej często dolegliwości jelitowe, a objawy się zmieniają.
  • Nowotwory jelita, na przykład chłoniak.

Przyczyny przewlekłej enteropatii nie są wyjaśnione. Merck Veterinary Manual wymienia jako możliwe wpływy nadwrażliwość odporności, zaburzenie przepuszczalności jelita, zaburzenie ruchu jelita, infekcje, alergeny w karmie i zmiany bakterii jelitowych.

Dlaczego pies z biegunką chudnie?

Pies z przewlekłą biegunką chudnie, bo organizm nie dostaje dość składników odżywczych: z powodu słabego trawienia (EPI), słabego wchłaniania w jelicie cienkim lub utraty białka przez jelito. O chudnięciu zawsze powiedz weterynarzowi, nawet jeśli pies dobrze je.

Kiedy od razu do weterynarzaNie czekaj na termin kolejnego badania i dzwoń do weterynarza od razu, jeśli u psa z długotrwałą biegunką pojawi się coś z poniższych:
  • Krew w kale lub w wymiocinach, czarny smolisty stolec.
  • Powtarzające się wymioty, apatia, osłabienie lub odmowa wody.
  • Szybkie chudnięcie albo zanik mięśni.
  • Obrzmiały brzuch (gromadzenie się płynu) albo obrzęki kończyn.
  • Bolesny lub twardy brzuch, gorączka.
  • Biegunka u szczeniaka lub seniora.

Jak krok po kroku postępuje weterynarz przy przewlekłej biegunce?

Weterynarz postępuje od najprostszego do bardziej wymagającego i zwykle nie są potrzebne wszystkie kroki. Według Merck Veterinary Manual diagnoza opiera się na przebiegu, objawach, wykluczeniu innych przyczyn i odpowiedzi na leczenie.

  1. Wywiad i badanie. Początek dolegliwości, karmienie, leki, waga. Tu przydaje się twój dzienniczek.
  2. Badanie kału na pasożyty. Szuka się głównie nicieni jelitowych i giardii, często w próbkach z kilku dni.
  3. Badania krwi. Biochemia i morfologia pokażą na przykład niskie białko. Mierzy się też kobalaminę (witaminę B12) i foliany. Niska kobalamina jest przy przewlekłej enteropatii częsta (Merck Veterinary Manual). Wiąże się z gorszym rokowaniem (Toresson i wsp., 2016).
  4. Test TLI. Badanie krwi, które pokaże, czy trzustka wytwarza dość enzymów trawiennych. Merck Veterinary Manual go zaleca.
  5. Dieta eliminacyjna. Pies dostaje wyłącznie dietę, na przykład z hydrolizowanym lub nowym białkiem, bez przysmaków, przez co najmniej dwa tygodnie (Merck Veterinary Manual). Konsensus ACVIM (Heilmann i wsp., 2026) zaleca, jeśli to możliwe, wypróbować kolejno co najmniej trzy różne diety. Wybór i długość ustala weterynarz.
  6. USG jamy brzusznej. Pokaże ścianę jelita i sąsiednie narządy.
  7. Endoskopia i biopsja. Pobiera się szereg próbek błony śluzowej jelita do badania histologicznego. Według konsensusu ACVIM następuje po wykluczeniu innych chorób, gdy nie pomogły próby dietetyczne. U psa w ciężkim stanie weterynarz może postępować szybciej.

Jaka część psów odpowiada na dietę, antybiotyki lub leki immunosupresyjne?

Odsetek psów, które odpowiadają na dietę, bardzo różni się między badaniami. Dandrieux i Mansfield (2019) podsumowują, że odpowiedź na dietę była w większości badań wyższa niż 60 %, w jednym tylko 45 %. W szwedzkim badaniu 814 psów z dwóch szpitali wyszło jednak jako reagujących na dietę tylko około 11 %, a 55 % odpowiedziało dopiero na leki tłumiące odporność (Holmberg i wsp., 2022).

  • Więcej niż 50 %psów z przewlekłą enteropatią poprawia się dzięki samej zmianie dietyMerck Veterinary Manual
  • 15–40 %psów krótkoterminowo nie zareaguje na żadną z prób leczeniaMerck Veterinary Manual
  • 6–73 %psów z przewlekłą enteropatią ma niską kobalaminę, wartość różni się między badaniamiToresson i wsp., 2016
Grupy psów z przewlekłą enteropatią według odpowiedzi na leczenie
Grupa Co się dzieje Co o niej wiemy
Reagująca na dietę Pies poprawia się po odpowiedniej diecie Wynik długoterminowy jest u większości psów dobry (Dandrieux i Mansfield, 2019)
Reagująca na antybiotyk Pies poprawia się po antybiotyku Wynik długoterminowy bywa słaby, po odstawieniu dolegliwości często wracają i grozi oporność (Dandrieux i Mansfield, 2019)
Reagująca na leki immunosupresyjne Pies poprawia się po lekach tłumiących odporność Wynik jest gorszy niż w grupie reagującej na dietę (Allenspach i wsp., 2016, według przeglądu Dandrieux i Mansfield, 2019)
Niereagująca Pies nie reaguje na żaden z kroków Potrzebuje dalszych badań i indywidualnego planu
Z utratą białka Jelito przepuszcza białka z krwi Rokowanie jest według Merck Veterinary Manual ostrożniejsze

W badaniu z 70 psami obserwowanymi przez trzy lata 13 psów (18 %) uśpiono z powodu choroby, która nie reagowała na leczenie (Allenspach i wsp., 2007). Ryzykiem były między innymi wysoka aktywność choroby, niska kobalamina i niska albumina (białko krwi). Dlatego te wartości sprawdza się od razu na początku.

Czy mikrobiom i antybiotyki mają wpływ na przewlekłą biegunkę?

Mikrobiom bywa u psów z przewlekłą enteropatią zmieniony, ale nie wiadomo, czy zmiana jest przyczyną, czy skutkiem zapalenia. Dysbiosis Index porównuje bakterie w kale z wartościami zdrowych psów. W pierwotnym badaniu (AlShawaqfeh i wsp., 2017) odróżnił 106 psów z przewlekłym zapaleniem jelit od 95 zdrowych z czułością 74 % i swoistością 95 %. Mniej więcej jedna czwarta chorych psów miała więc indeks w normie. Rozpoznania indeks nie stawia, więcej w artykułach Dysbioza u psa i Analiza mikrobiomu psa.

W przypadku probiotyków brakuje mocnych danych. Według Dandrieux i Mansfield (2019) probiotyki nie przynoszą przy enteropatii reagującej na dietę widocznej korzyści, a do wniosków potrzebne są większe badania. Preparat nie może opóźnić badania. Więcej w artykule Probiotyki dla psów.

Czy przy przewlekłej biegunce podaje się antybiotyki?

Antybiotyki nie są pierwszym wyborem. Zalecenia ENOVAT (Jessen i wsp., 2024) dotyczą wyłącznie ostrej biegunki. Przy przewlekłym zapaleniu jelit konsensus ACVIM (Heilmann i wsp., 2026) nie zaleca włączania antybiotyków na ślepo i zastrzega je dla psów, którym nie pomogły inne kroki. Powód: po odstawieniu dolegliwości często wracają i grozi oporność (Dandrieux i Mansfield, 2019). Dlatego nigdy nie podawaj resztek antybiotyków z wcześniejszego leczenia.

Jak prowadzić dzienniczek objawów u psa z nawracającą biegunką?

Dzienniczek to najtańsza podstawa dla weterynarza. Pokaże, co się dzieje po jakim jedzeniu, kiedy biegunka wraca i czy pies chudnie.

  1. Data i ocena stolca. Użyj skali od 1 do 7 według Purina Fecal Scoring Chart, ideałem jest 2. Zdjęcie kupy jest lepsze niż opis.
  2. Liczba wypróżnień na dobę i czy pies się napina albo pilnie wybiega na zewnątrz.
  3. Śluz i krew. Zapisz, czy w kupie jest śluz i czy krew jest świeża czerwona, czy ciemna.
  4. Wymioty, apetyt i energia.
  5. Masa ciała. Raz na dwa tygodnie, na tej samej wadze i tak samo na czczo.
  6. Wszystko, co pies zjadł. Karma, przysmaki, gryzaki, resztki, leki i odrobaczanie. Przy diecie eliminacyjnej to konieczność.

Do weterynarza zabierz dzienniczek, świeżą próbkę kału, zdjęcia i listę wszystkiego, co pies dostaje.

Co z tego zapamiętać?

Biegunka, która trwa trzy tygodnie albo ciągle wraca, nie jest sprawą cierpliwości, tylko powodem do badania. U wielu psów udaje się opanować objawy, u części już dobrze prowadzoną dietą. Twoją największą siłą jest dzienniczek i konsekwencja: żadnych dodatkowych przysmaków podczas diety, żadnych leków na własną rękę i od razu do weterynarza przy krwi, apatii lub chudnięciu.

Chcesz wiedzieć więcej o bakteriach swojego psa?Gdy biegunka wraca, test mikrobiomu może pokazać skład bakterii w kale i być kolejnym punktem wyjścia do rozmowy z weterynarzem. Test nie diagnozuje choroby i nie zastępuje badania. Na podstawie wyniku można też skomponować kurację synbiotyczną na miarę, czyli karmę uzupełniającą, nie lek. Nie wiesz, co robić? Napisz do nas, a doradzimy.

Częste pytania

Jak długo pies może mieć biegunkę, zanim stanie się przewlekła?

Za przewlekłą biegunkę uznaje się zwykle od trzech tygodni (Merck Veterinary Manual), przegląd o ostrej biegunce podaje 14 do 21 dni (Candellone i wsp., 2020). Biegunkę, która po krótkich poprawach wraca, ocenia się tak samo. U żwawego dorosłego psa badania nie odkładaj, u szczeniaka i seniora dzwoń od razu.

Dlaczego biegunka u mojego psa ciągle wraca?

Możliwych przyczyn jest kilka: pasożyty, nietolerancja składnika karmy, przewlekła enteropatia, niewydolność trzustki albo choroba poza jelitem, na przykład choroba Addisona. Po kupie tego nie rozróżnisz, potrafi to tylko badanie. Dobrą podstawą dla weterynarza jest dzienniczek z datą, oceną stolca, karmieniem i wagą.

Czy przewlekła biegunka u psa to zawsze IBD?

Nie. Zapalenie jelit, które uspokaja się dopiero po lekach tłumiących odporność, to tylko jedna z możliwości i stwierdza się je po wykluczeniu pasożytów, nietolerancji pokarmowej i innych przyczyn, zwykle biopsją. Wiele psów poprawia się już na dietę. U psów mówi się więc o przewlekłej enteropatii i dzieli się je według odpowiedzi na leczenie (Dandrieux, 2016).

Czy dieta może rozwiązać przewlekłą biegunkę?

U części psów tak. Według Merck Veterinary Manual sama zmiana diety rozwiązuje objawy u ponad połowy psów z przewlekłą enteropatią, w niektórych badaniach było to mniej. Dieta musi być dobrze dobrana, bez przysmaków i stosowana tak długo, jak określi weterynarz. Wypróbowywanie różnych karm naraz zniweczy wynik.

Dlaczego pies chudnie, skoro kupa nie wygląda najgorzej?

Chudnięcie może oznaczać, że organizm nie wchłania składników odżywczych, mimo że pies dobrze je. Przyczyną bywa EPI, choroba jelita cienkiego albo utrata białka przez jelito. Chudnięcie jest powodem do badania nawet bez wyraźnej biegunki, bo może to być poważna choroba. Przy szybkim spadku wagi dzwoń do weterynarza od razu.

Czy test mikrobiomu pomoże psu z przewlekłą biegunką?

Test może pokazać skład bakterii w kale i być kolejnym punktem wyjścia do rozmowy z weterynarzem. Nie diagnozuje choroby, nie zastępuje badania ani diety eliminacyjnej i nie zmienia leczenia. W pierwotnym badaniu mniej więcej jedna czwarta psów z przewlekłym zapaleniem jelit miała prawidłowy indeks (AlShawaqfeh i wsp., 2017).

Źródła

  1. Merck Veterinary Manual. Chronic Enteropathies in Small Animals. merckvetmanual.com
  2. Merck Veterinary Manual. Differentiation of Small Intestinal from Large Intestinal Diarrhea (tabela). merckvetmanual.com
  3. Merck Veterinary Manual. Addison Disease (Hypoadrenocorticism) in Animals. merckvetmanual.com
  4. VCA Animal Hospitals. Exocrine Pancreatic Insufficiency in Dogs. vcahospitals.com/know-your-pet/exocrine-pancreatic-insufficiency-in-dogs
  5. VCA Animal Hospitals. Protein-Losing Enteropathy (PLE) in Dogs. vcahospitals.com/know-your-pet/proteinlosing-enteropathy-ple-in-dogs
  6. Companion Animal Parasite Council. Giardia. capcvet.org/guidelines/giardia
  7. Dandrieux JRS (2016). Inflammatory bowel disease versus chronic enteropathy in dogs: are they one and the same? Journal of Small Animal Practice 57(11):589–599. doi.org/10.1111/jsap.12588
  8. Dandrieux JRS, Mansfield CS (2019). Chronic enteropathy in canines: prevalence, impact and management strategies. Veterinary Medicine: Research and Reports 10:203–214. doi.org/10.2147/vmrr.s162774
  9. Allenspach K et al. (2007). Chronic enteropathies in dogs: evaluation of risk factors for negative outcome. Journal of Veterinary Internal Medicine 21(4):700–708. doi.org/10.1892/0891-6640(2007)21[700:ceideo]2.0.co;2
  10. Allenspach K, Culverwell C, Chan D (2016). Long-term outcome in dogs with chronic enteropathies: 203 cases. Veterinary Record 178(15):368. doi.org/10.1136/vr.103557
  11. Holmberg J et al. (2022). Chronic Enteropathy in Dogs: Epidemiologic Aspects and Clinical Characteristics of Dogs Presenting at Two Swedish Animal Hospitals. Animals 12(12):1507. doi.org/10.3390/ani12121507
  12. Toresson L et al. (2016). Oral cobalamin supplementation in dogs with chronic enteropathies and hypocobalaminemia. Journal of Veterinary Internal Medicine 30(1):101–107. doi.org/10.1111/jvim.13797
  13. Heilmann RM et al. (2026). ACVIM-endorsed statement: consensus statement and systematic review on guidelines for the diagnosis and treatment of chronic inflammatory enteropathy in dogs. Journal of Veterinary Internal Medicine. doi.org/10.1093/jvimsj/aalaf017
  14. AlShawaqfeh MK et al. (2017). A dysbiosis index to assess microbial changes in fecal samples of dogs with chronic inflammatory enteropathy. FEMS Microbiology Ecology 93(11):fix136. doi.org/10.1093/femsec/fix136
  15. Candellone A et al. (2020). Acute Diarrhea in Dogs: Current Management and Potential Role of Dietary Polyphenols Supplementation. Antioxidants 9(8):725. doi.org/10.3390/antiox9080725
  16. Jessen LR et al. (2024). European Network for Optimization of Veterinary Antimicrobial Therapy (ENOVAT) guidelines for antimicrobial use in canine acute diarrhoea. The Veterinary Journal 307:106208. doi.org/10.1016/j.tvjl.2024.106208
  17. Purina. Faecal Scoring Chart. Purina Vet Centre (UK). vetcentre.purina.co.uk

Artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje badania weterynaryjnego. Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z weterynarzem.
Artykuł przeszedł korektę z pomocą AI. To tłumaczenie z czeskiego, dlatego może zawierać nieścisłości.

Artykuł ci pomógł? Podaj go dalej

Chcesz wiedzieć, jak się miewa brzuszek twojego psa?

Napisz nam, co was martwi. Doradzimy ci, od czego warto zacząć: test mikrobiomu, kuracja na miarę lub inny odpowiedni produkt.

Napisz nam o swoim psie

Zanim przejdziesz do sklepu

Zamówienie złożysz w sklepie internetowym Fermatigo World i zajmie ci to tylko kilka minut.

  1. Rejestracja Załóż konto klienta w sklepie producenta.
  2. Koszyk Dodaj produkt do koszyka.
  3. Płatność Podaj adres dostawy i zapłać za zamówienie.
  4. Dostawa Producent wyśle ci towar prosto do domu.
Bezpłatne doradztwo W każdej chwili pomożemy ci wybrać produkt i wyjaśnimy raport z analizy. Napisz do nas albo zadzwoń: +420 775 545 465.

Jeśli sklep poprosi cię o ID, wpisz 10102.

Przejdź do sklepu